به گزارش شهرآرانیوز؛ شاهنامه فردوسی فراتر از یک متن ادبی، گنجینهای سرشار برای هنرهای تصویری و نمایشی است. جهان اسطورهای، قهرمانان برجسته، نبردها، تراژدیها و آیینهای ایرانی در این اثر، ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به فیلم، سریال، پویانمایی، تئاتر، نقاشی، تصویرسازی و خوش نویسی دارد.
بااین حال، سهم شاهنامه در سینما و تلویزیون بسیار اندک است و فاصلهای آشکار میان عظمت این میراث و بازنمایی تصویری آن دیده میشود؛ درحالی که دیگر کشورها با تکیه بر حماسههای خود، آثار متنوع و اثرگذاری ساختهاند. بازآفرینی شاهنامه با زبان هنر و رسانههای امروز، هم راهی برای ارتباط نسل جدید با فردوسی است و هم امکانی برای معرفی هویت فرهنگی ایران به مخاطبان جهانی.
در این گزارش شهرآرا، با هنرمندان مشهدی درباره ظرفیتهای به تصویرکشیدن شاهنامه و همچنین ظرفیتهای هنر پویانمایی و هوش مصنوعی به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید. پویانمایی، کلید پیوند نسل امروز با حکمت فردوسی
سیدعلی موسوی نژاد، کارگردان مشهدی که با اثر «ایلیا درجستجوی قهرمان» شناخته میشود، معتقد است: در حوزه معرفی حکمتهای فردوسی به نسل جدید، دچار یک غفلت بزرگ شدهایم. متاسفانه به جز یکی دو مورد معدود، کارهایی که انجام شده در سطحی نبودند که بتوانند به معرفی واقعی شاهنامه و افکار حکمت آموز حکیم ابوالقاسم فردوسی کمک کنند.
هرچند ممکن است برخی از این آثار از لحاظ تکنیکی و فنی در سطح بالایی باشند و حتی در محافل بین المللی مانند اسکار دیده شوند، اما در جذب مخاطب اصلی که خانواده و کودکان هستند، موفق عمل نکردهاند. بارها شاهد بودهایم که خانوادهها برای دیدن پویانمایی با موضوع شاهنامه به سینما میروند، اما کودکان در میانه کار خسته شده و تمایلی به ادامه تماشای آن ندارند. این نشان میدهد که ما مخاطب شناسی را در این حوزه گم کردهایم. جذابیت، حلقه مفقوده در روایت داستانهای شاهنامه …
